Όλοι έχουμε περάσει από σχέσεις και πολλές φορές ακούμε τραγούδια τα οποία νιώθουμε ότι έχουν γραφτεί για εμάς. Οι σχέσεις περνάνε από πολλά μεταβατικά στάδια. Η λίστα που παρουσιάζουμε στη συνέχεια αναφέρεται σε μια ιστορία αγάπης που δεν είχε αίσιο τέλος.
Τα τραγούδια που συνοδεύουν τη συγκεκριμένη ιστορία είναι παρμένα από το χώρο του ελληνικού έντεχνου.
Στάδιο 1ο : Γνωριμία, ενθουσιασμός και αυτή η επιμονή….
Ελεονόρα Ζουγανέλη – Κώστας Λειβαδας – Επιμονή
Στάδιο 2ο : Η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι ο άλλος είναι αυτό που αναζητούσες και θέλεις να βγεις να του φωνάξεις “Πόσο σε θέλω!”
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας – Πόσο σε θέλω
Στάδιο 3ο : Με σένα πλάι μου μπορώ όλο το κόσμο να παλέψω.
Στέλιος Ρόκκος – Δήμος Αναστασιάδης – Με εσένα πλάι μου
Στάδιο 4ο : Όλα κυλάνε όμορφα στη σχέση…ο μήνας του μέλιτος καλά κρατεί και τα ταξίδια συμπληρώνουν τις ευχάριστες αναμνήσεις του ζευγαριού.
Βαγγέλης Γερμανός – Κρουαζιέρα θα σε πάω
Στάδιο 5ο : Φυσική συνέχεια μιας σχέσης είναι η συγκατοίκηση…
“να με γλυκονανούριζες τα βράδια με τραγούδια
άσε με πήγε τέσσερις θέλω να κοιμηθώ”
Γιάννης Μηλιώκας – Αφροδίτη Μάνου – Ροζ
Στάδιο 6ο : Η ρουτίνα και το βάλτωμα….
“μακάρι να `τανε κάπως αλλιώς δεν ξέρω
μακάρι να `τανε και πάλι να σε θέλω”
Μίλτος Πασχαλίδης – Βυθισμένες Άγκυρες
Στάδιο 7ο : Το σημείο που παρατηρείς πως πλέον η κατάσταση δεν τραβάει. Τα λέμε.
Ελεονόρα Ζουγανέλη – Τα λέμε
Στάδιο 8ο : Το αναπόφευκτο τέλος, επειδή…. Έπαψες αγάπη να θυμίζεις.
Πυξ Λαξ – Έπαψες Αγάπη να Θυμίζεις
Στάδιο 9ο : Απογοήτευση και άλλη μια προσθήκη στις χαμένες αγάπες.
Βασίλης Παπακωνσταντίνου – Χαμένες Αγάπες
Τα τραγούδια είναι εμπνευσμένα μέσα από τη ζωή και αφιερωμένα στην ίδια τη ζωή. Ο ενθουσιασμός, η αγάπη, ο έρωτας, ο χωρισμός, ο πόνος, η απογοήτευση είναι ολόγυρά μας και ευτυχώς έχουμε την παρηγοριά πως δεν είμαστε μόνοι μας. Πολλοί περάσανε, περνάνε ή θα περάσουν αντίστοιχες καταστάσεις.
Θα κλείσω αυτό το άρθρο με το αγαπημένο τραγούδι των Θέμη Καραμουρατίδη και Οδυσσέα Ιωάννου “Οι Πρώτες Λέξεις” με ερμηνευτή το Σωκράτη Μάλαμα.
Όσοι αγάπησαν δεν είναι τόσο αθώοι…..
Σωκράτης Μάλαμας – Οι πρώτες λέξεις