Με μια φιλμογραφία που έχει επηρεάσει καθοριστικά το σύγχρονο σινεμά, ο διεθνούς κύρους δημιουργός των ταινιών “Dogtooth”, “The Lobster”, “The Favourite”, “Poor Things” και, πρόσφατα, “Bugonia”, δίνει ένα masterclass στη Στέγη, στο πλαίσιο της πρώτης φωτογραφικής του έκθεσης στην Ελλάδα.
Μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης με τον πιο διακεκριμένο σύγχρονο Έλληνα δημιουργό του σινεμά, τον Γιώργο Λάνθιμο, που αποκαλύπτει πτυχές από όλο το φάσμα της δημιουργικής διαδικασίας: από την αρχική σύλληψη μιας ιδέας και την ανάπτυξη του σεναρίου, μέχρι τη μεταγραφή του σε οπτική αφήγηση. Μέσα από συγκεκριμένα παραδείγματα, εξετάζονται τόσο οι φιλοσοφικές όσο και οι πρακτικές πλευρές της κινηματογραφικής πράξης: η σημασία του χώρου, του χρόνου και του ρυθμού, η συνεργασία με τους ηθοποιούς, η ανάπτυξη ενός ιδιαίτερου σωματικού και ερμηνευτικού κώδικα, η σχέση σκηνοθέτη και διευθυντή φωτογραφίας, μέσα από τα τρία βασικά στάδια δημιουργίας μιας ταινίας: προετοιμασία, γυρίσματα, μοντάζ και post-production.
Ο Γιώργος Λάνθιμος επιστρέφει στις απαρχές της διαδρομής του και μοιράζεται τις διαδικασίες, τις αμφιβολίες και τις αποφάσεις που έχουν διαμορφώσει το ιδιοσυγκρασιακό κινηματογραφικό του βλέμμα. Τι σημαίνει, τελικά, να έχεις χτίσει μια φιλμογραφία που αναγνωρίζεται ακαριαία από το πρώτο κιόλας πλάνο;
Η τέχνη της φωτογραφίας συνιστά αναπόσπαστο μέρος της συζήτησης, καθώς το masterclass πραγματοποιείται με αφορμή την πρώτη έκθεση του Γιώργου Λάνθιμου στην Ελλάδα, την έκθεση Photographs, από τις 7 Μαρτίου έως τις 17 Μαΐου στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση. Μια πρακτική που ξεκίνησε αρχικά μέσα στα κινηματογραφικά σετ, με εικόνες που λειτουργούν ως «μικρά θραύσματα αφήγησης», όπως τις περιγράφει ο επιμελητής της έκθεσης Michael Mack, σταδιακά, αναπτύχθηκε σε μια αυτόνομη, στοχαστική και διακριτή προσωπική γλώσσα, όπως αποτυπώνεται στην εν εξελίξει σειρά “No Word For Blue”, η οποία παρουσιάζεται για πρώτη φορά παγκοσμίως.
Το masterclass έχει εκπαιδευτικό και διαλεκτικό χαρακτήρα και απευθύνεται κυρίως σε νέους καλλιτέχνες και φοιτητές, αλλά και σε επαγγελματίες που ενδιαφέρονται για τη δημιουργική διαδικασία πίσω από ένα κινηματογραφικό έργο.
Το πρώτο μέρος της συζήτησης θα συντονίσει o Λουκάς Κατσίκας, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας. Θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση με ερωτήσεις από το κοινό.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ YORGOS LANTHIMOS: PHOTOGRAPHS
7.03 – 17.05.2026 στο -1 της Στέγης
Πέμπτη – Σάββατο, 18:00 – 23:30, Κυριακή, 13:00 – 20:00
Η έκθεση Photographs, από τις 7 Μαρτίου έως τις 17 Μαΐου, προσφέρει στο κοινό μια άνευ προηγουμένου συνάντηση με την οπτική γλώσσα του Γιώργου Λάνθιμου, που είναι πλέον διάσημη και καταξιωμένη, η οποία εδώ ξεδιπλώνεται σε ένα διαφορετικό μέσο, τη φωτογραφία – ένα κινηματογραφικό βλέμμα που συλλαμβάνει φευγαλέες στιγμές και τις καθηλώνει στην ακινησία της αθανασίας. Στην πρώτη του συνεργασία με τη Στέγη, ο Λάνθιμος συγκεντρώνει τέσσερις σειρών έργων, με συνολικά 182 φωτογραφίες του από την τελευταία πενταετία, οι οποίες προσφέρουν νέες οπτικές στη βαθύτερη κατανόηση αυτού του μοναδικού και ιδιοσυγκρασιακού οραματιστή.
Η έκθεση περιλαμβάνει τρεις φωτογραφικές σειρές που γεννήθηκαν μέσα από τους χώρους των ταινιών του. Πρόκειται για φωτογραφίες τραβηγμένες στο περιθώριο των γυρισμάτων, σε τοποθεσίες πόλεων, όπως της Νέας Ορλεάνης, της Ατλάντα και του Χένλι-ον-Τέιμς (Αγγλία), αλλά και σε στούντιο στη Βουδαπέστη, όπου στήθηκαν ολόκληρες πόλεις ως κινηματογραφικά σκηνικά. Πολλές από τις φωτογραφίες εμφανίζονται στα πρόσφατα βιβλία του, Dear God, the Parthenon Is Still Broken (2024), το οποίο περιλαμβάνει εικόνες που τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του Poor Things (2023), i shall sing these songs beautifully (2024), που δημιουργήθηκε παράλληλα με την ταινία Ιστορίες καλοσύνης (2024), και viscin (2026), με μια σειρά από φωτογραφίες που δεν έχουν δημοσιευτεί στο παρελθόν και οι οποίες τραβήχτηκαν στα πλατό της τελευταίας του ταινίας, Βουγονία (2025). Το τέταρτο σύνολο παρουσιάζεται για πρώτη φορά παγκοσμίως και είναι μια εν εξελίξει σειρά προσωπικών φωτογραφιών που τραβήχτηκαν στην πατρίδα του, την Ελλάδα. Ο Λάνθιμος σε αυτές τις φωτογραφίες, τις οποίες συγκέντρωσε κατά τη διάρκεια μοναχικών περιπάτων στις παρυφές της Αθήνας και σε επισκέψεις του σε ελληνικά νησιά, εστιάζει με ένα ήρεμο, στοχαστικό βλέμμα στο καθημερινό και το κοινότοπο, αξιοποιώντας τη δυνατότητα του μέσου για αφαίρεση και μεταμόρφωση.
Σχεδιασμένη με τη μορφή ενός κλασικού ελληνικού ναού, η έκθεση δημιουργεί έναν κεντρικό χώρο που παραπέμπει σε βωμό, όπου εκτίθενται 110 νέα έργα του Λάνθιμου, ενώ στην εξωτερική περίμετρο παρουσιάζονται τα τρία σύνολα έργων που συνδέονται με τις ταινίες του, έτσι ώστε το κοινό να μετακινείται από το γνωστό έργο του προς τον εσωτερικό πυρήνα της νέας φωτογραφικής του δουλειάς.
Την έκθεση Γιώργος Λάνθιμος: Photographs επιμελείται ο Michael Mack, σε ανάθεση και παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση και αρχιτεκτονικό σχεδιασμό Λουκά Μπάκα. Με την ευκαιρία των εγκαινίων της έκθεσης, ο Γιώργος Λάνθιμος παρουσίασε το νέο του φωτογραφικό βιβλίο, viscin (2026).
Γιώργος Λάνθιμος
Ο Γιώργος Λάνθιμος είναι διεθνώς αναγνωρισμένος σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος, πέντε φορές υποψήφιος για Όσκαρ και βραβευμένος με πολυάριθμες διακρίσεις, μεταξύ αυτών ένα βραβείο BAFTA (της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης), μια Χρυσή Σφαίρα, ένα βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στις Κάννες και τον Χρυσό Λέοντα στο φεστιβάλ της Βενετίας.
Η διακεκριμένη φιλμογραφία του περιλαμβάνει τις ταινίες «Κινέττα», «Κυνόδοντας», «Άλπεις», «Ο αστακός», «Ο θάνατος του ιερού ελαφιού», «Η ευνοούμενη», “Poor Things” και «Ιστορίες καλοσύνης».
Γεννημένος στην Αθήνα, ο Λάνθιμος ξεκίνησε την καριέρα του σκηνοθετώντας ταινίες για παραστάσεις χοροθεάτρου, καθώς και τηλεοπτικές διαφημίσεις, βιντεοκλίπ, ταινίες μικρού μήκους και θεατρικά έργα. Πέρα από τον κινηματογράφο, είναι και καταξιωμένος φωτογράφος, με συνεργασίες σε editorials και καμπάνιες μόδας, ενώ έχει εκδώσει τρία φωτογραφικά βιβλία: “Dear God, the Parthenon is still broken” (VOID, 2024), “i shall sing these songs beautifully” (MACK, 2024) “viscin” (MACK, 2026).